De loopbaan van … Ewout Genemans

Nieuwsgierig, betrokken, selfmade en extreme werelden. Zo is de loopbaan van programmamaker en presentator Ewout Genemans (41) in een paar woorden te vatten. ‘Ik volg graag betekenisvolle beroepen. Je doet iets voor een ander én je wordt er zelf rijker van.’

Ewout groeide op in Den Haag, deed de havo, de jeugdtheaterschool en een half jaar School voor Journalistiek, maar vond vooral via de praktijk zijn weg. Hij werkte mee aan verschillende televisieprogramma’s, acteerde in de Nickelodeon-serie Zoop en later in de Zoop-speelfilms. Hij presenteerde programma’s zoals Willem Wever en het Junior Songfestival. Na de oprichting van zijn eigen bedrijf No Pictures Please, nu Fremantle, maakt hij programma’s als Echte penoze, Beruchte gevangenissen, Beruchte sloppenwijken, Gevaarlijke gevangenissen en de bekende Bureau-serie, onlangs in Utrecht, nu in Groningen.

Achterin een politieauto

Op zijn 14e zat Ewout voor het eerst met camera achterin een politieauto. ‘Ja ik was er vroeg bij’, lacht hij. ‘Sinds mijn 12e maakte ik filmpjes, vooral van mijn broertjes die dan boeven en agenten speelden. Op mijn 14e had ik een shot nodig van echt politiewerk en ben ik gaan vragen of ik een keer mocht meekijken. Dat was de eerste keer dat ik op de achterbank van een politieauto zat’. Met een brede lach: ‘Met het verschil dat ik toen de auto niet uit mocht.’ Toch werd het niet de politie, maar de journalistiek. ‘Ja, nu heb ik allebei: werken met camera én kijken in andere werelden, zonder er helemaal deel van te worden.’

Verschil maken

De Bureau-serie is niet bedoeld als reclame voor het politieberoep, maar werkt wel een beetje zo. ‘Elk jaar is er weer een groep die zich aanmeldt, juist door het realistische beeld dat we laten zien’, zegt Ewout. ‘Dat vind ik wel een mooie bijkomstigheid. Ik denk ook áls ik een carrièreswitch zou maken, ik voor de politie zou kiezen. Het is een beroep waar je echt verschil kan maken. Je hebt betekenis voor mensen. Iedereen die ooit met de politie in aanraking is geweest, weet dat nog. Of het nou kleine dingen zijn – een gesprekje met een jongere als er nog niets aan de hand is, of grote – een slechtnieuwsgesprek bij een overlijden -, mensen onthouden de manier waarop je dat doet.’

Minder hard

Betekenisvolle beroepen vormen een rode draad in de programma’s van Ewout. Werken met drugsverslaafden, jongeren met problemen, criminelen, gevangenen, het zit allemaal in een bepaalde hoek. ‘Ja klopt. Ik vind betekenisvolle beroepen heel mooi. Niet alleen omdat je iets voor een ander doet, maar het verrijkt jezelf ook als mens. Je wordt er minder hard van, oordeelt minder. Je moet ook wel, want als je steeds overal iets van vindt, houd je het niet vol in deze beroepen. Je luistert naar mensen, stelt je open, en dat maakt je een leuker mens, je gaat de wereld anders zien.’

Gesprek aan respect

In Bureau Utrecht kwamen nogal wat jongeren voorbij die een totaal gebrek aan respect voor de politie lieten zien. Ewout knikt: ‘Ja, daarom maken we deze serie ook, om te laten zien wat de politie allemaal voor ons doet. Jongeren die zo weinig respect hebben, stenen of vuurwerk gooien naar de politie, realiseren zich niet dat als hun moeder morgen iets overkomt, ze wél van diezelfde agent verwachten dat ze haar redden. Ik vind het zorgwekkend dat er een hele generatie is opgegroeid, die van huis uit heeft meegekregen dat de politie je vijand is. Daar mag je voor wegrennen, die mag je uitschelden. En als ze dan gevangenisstraf krijgen, beschouwen ze dat ook nog eens als statusverhogend.’
Als Ewout naast de agent staat die bedreigd of beledigd wordt, jeuken zijn handen wel eens. ‘Ja, ze gaan natuurlijk ook onder mijn huid zitten. Als je dat jaar in jaar uit meemaakt als jonge agent, vraagt dat wel wat van je. En ook van de begeleiding, want agenten moeten niet het idee krijgen dat alle mensen zo zijn. Ik vind de zelfbeheersing bewonderenswaardig. Je kunt niet alles laten binnenkomen, want dan ga je eraan onderdoor en haal je wél een keer uit, wat niet goed, maar wel begrijpelijk is.’

Relativeren

‘Ik vind het mooi om het licht te laten schijnen op dingen die níet zo mooi zijn, als tegenhanger van de perfecte plaatjes dat je op social media ziet’, vertelt Ewout. ‘Mensen die worstelen met het leven herkennen zich, zien dat ze niet alleen zijn én dat ze hulp kunnen zoeken. En aan anderen dat hun leventje nu misschien heel fijn is, maar zomaar kan veranderen.’

‘Zelf kan ik veel beter relativeren sinds ik dit soort programma’s maak. En dat hoop ik ook te laten zien aan de kijkers. In Nederland hebben we het zo goed’, zegt hij met nadruk. ‘Je krijgt altijd kansen, altijd hulp. Ook als je in de criminaliteit zit, heb je jeugddetentie en reclassering die je op het goeie pad proberen te brengen. Kom daar maar eens om als je in een favela in Zuid-Amerika of een township in Afrika geboren bent. Volgens mij hoeft in Nederland geen jongere ervoor te kiezen om een ander wat aan te doen.’

Bron: CNV-magazine Werk & zo
Tekst: Ciska de Graaf
Beeld: Pim Ras

The post De loopbaan van … Ewout Genemans first appeared on Politievakbond ACP – CNV.

Source: Politie