Code Blauw: Terug in de tijd met Klaas Wilting: een theatershow vol verhalen, herinneringen en herkenning

Met de theatershow Code Blauw nam oud-politiewoordvoerder Klaas Wilting de bezoekers in het Huis voor Veiligheid in Baarn mee op een indrukwekkende reis door ruim vijftig jaar politiegeschiedenis. De bijeenkomst was georganiseerd door het Instituut voor Veiligheid, een initiatief van de politiebonden. Voor de vele oud-politiemensen in de zaal was het een middag vol herkenning, herinneringen en verhalen die nog altijd tot de verbeelding spreken.

Wilting begon bij de opkomst van de softdrugs- en heroïneproblematiek in Amsterdam. Hij vertelde over de tijd van de zogenoemde heroïneboot, waar verslaafden onder toezicht konden gebruiken. De overlast in de stad was enorm: auto’s werden vernield, de criminaliteit nam toe en de politie stond voor nieuwe uitdagingen. Ook stond hij stil bij de komst van veel Surinamers naar Nederland na de onafhankelijkheid van Suriname. De opvang in de Gliphoeve, de overlast op de Zeedijk en de uiteindelijke aanpak, waarbij politie, gemeente en de Gemeentelijke Gezondheidsdienst Amsterdam nauw samenwerkten, zorgden ervoor dat de buurt langzaam weer leefbaar werd en ondernemers hun winkels konden heropenen.

Vervolgens nam Wilting het publiek mee naar de opkomst van de XTC-productie en later de cocaïnehandel. Hij schetste hoe de georganiseerde criminaliteit zich in de loop der jaren ontwikkelde en steeds professioneler werd, met grote gevolgen voor de samenleving.

Geweld tegen de politie

Ook de vele rellen die Amsterdam in de jaren zeventig en tachtig kende kwamen uitgebreid aan bod. Van de Telegraafrellen en de bouwvakkersrellen tot de demonstraties tegen de Vietnamoorlog en de neutronenbom, de krakersrellen, de ontruiming van het Maagdenhuis en de kroningsrellen tijdens de inhuldiging van Beatrix. Met video’s, anekdotes en persoonlijke ervaringen maakte Wilting duidelijk dat geweld tegen de politie van alle tijden is. Collega’s werden bekogeld met stenen en agenten moesten regelmatig improviseren om zichzelf en anderen in veiligheid te brengen.

Een van de meest boeiende onderdelen van de middag was het verhaal over de ontvoering van Freddy Heineken. Wilting gaf een uniek inkijkje in het recherchewerk van begin jaren tachtig. Processen-verbaal werden nog op een schrijfmachine uitgewerkt, telefoongesprekken met de ontvoerders kwamen simpelweg binnen via een gewone telefooncentrale en aanwijzingen werden met de hand op briefjes genoteerd. Ook vertelde hij hoe Peter R. de Vries tijdens het onderzoek informatie deelde met het rechercheteam zonder deze eerst te publiceren. Daarnaast vertelde Wilting over het losgeld, de uiteindelijke vondst van Heineken en de opsporing van de daders.

Ook de Amsterdamse onderwereld kwam uitgebreid voorbij. Namen als Klaas Bruinsma, Stanley Hillis, Sam Klepper en John Mieremet passeerden de revue, evenals de spanningen rond de IRT-affaire. Wilting vertelde openhartig over de bedreigingen aan zijn adres, de periode waarin hij gebruik moest maken van een gepantserde auto en de impact die dat had op zijn gezin.

Verder kwamen onder meer de dood van Hans Kok in een politiecel, de aanslagen op politiebureaus, de spanningen met de kraakbeweging, de Bijlmerramp en de huidige georganiseerde misdaad rond Ridouan Taghi aan bod. Ook stond Wilting stil bij de moord op Peter R. de Vries, die hij persoonlijk goed kende.

Criminaliteit loont niet

Tijdens de voorstelling liep als een rode draad één boodschap door alle verhalen: het politiewerk vraagt om moed, samenwerking en doorzettingsvermogen. Tegelijkertijd maakte Wilting duidelijk dat criminaliteit uiteindelijk niemand iets oplevert. Veel criminelen die in zijn verhalen voorkwamen, zijn uiteindelijk zelf door geweld om het leven gekomen.

De voorstelling liet niet alleen zien hoe het politiewerk zich in de afgelopen decennia heeft ontwikkeld, maar maakte ook duidelijk hoeveel impact de gebeurtenissen hebben gehad op de mensen die erbij waren. Onder de bezoekers bevonden zich veel oud-politiemensen, voor wie de verhalen van Klaas Wilting een feest van herkenning waren. Zoals een van hen treffend verwoordde: “Zoveel verhalen waren zo herkenbaar. Het voelde alsof je weer even terug was in die tijd.”

Tijdens de middag werd ook zichtbaar hoe sterk het politiewerk is veranderd. Waar agenten tegenwoordig beschikken over moderne beschermingsmiddelen en digitale hulpmiddelen, was dat vroeger heel anders. Een bezoeker vatte dat mooi samen: “Je realiseert je weer hoe anders het politiewerk toen was. Geen bodycams, geen moderne beschermingsmiddelen, maar gewoon doen wat nodig was.”

Na afloop werd nog lang nagepraat. Niet alleen werd teruggeblikt op een indrukwekkende periode uit de Nederlandse politiegeschiedenis, maar ook op een vak dat generaties politiemensen met trots en toewijding hebben uitgeoefend. De verhalen van Klaas Wilting brachten herinneringen tot leven en onderstreepten nog eens het belang van de mensen die zich, toen en nu, dagelijks inzetten voor de veiligheid van onze samenleving.

The post Code Blauw: Terug in de tijd met Klaas Wilting: een theatershow vol verhalen, herinneringen en herkenning first appeared on Politievakbond ACP – CNV.

Source: Politie